؛ « 30 » و نيز : فَأَنْذَرْتُكُمْ ناراً تَلَظَّى ، لا يَصْلاها إِلَّا الْأَشْقَى ، الَّذِي كَذَّبَ وَ تَوَلَّى « 31 » وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلى ظُلْمِهِمْ . « 32 » گفته‌اند : پيامبر ( ص ) پيوسته از خداوند دربارهء امّتش درخواست مىكرد تا به او گفته شد : آيا با آن كه آيهء : وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلى ظُلْمِهِمْ بر تو نازل شده است راضى نمىشوى ؟ در تفسير قول خداوند متعال كه فرموده است : وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى « 33 » گفته‌اند : محمّد ( ص ) راضى نمىشود كه يك تن از امّتش در آتش باشد . ابو جعفر امام باقر ( ع ) مىفرمود : شما مردم عراق مىگوييد اميدوار كننده‌ترين آيه در كتاب خدا آيهء : يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ است و ما اهل بيت مىگوييم : اميدوار كننده‌ترين آيه در كتاب خدا آيهء : وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى « 34 » است . امّا اخبار . روايت شده كه پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « امّت من امّتى مرحوم است ، در آخرت عذابى بر او نيست ، خداوند مجازات او را با زلزله‌ها و فتنه‌ها در دنيا قرار داده است و چون روز قيامت شود به هر مردى از امّت من مردى از اهل كتاب سپرده مىشود و به او مىگويند : اين فديهء تو از آتش است . » « 35 » در روايت ديگر آمده است : « هر مردى از اين امّت يهودى يا نصرانيى به دوزخ مىآورد و مىگويد : اين فديهء من از آتش است ، سپس به دوزخ انداخته مىشود . » « 36 »

--> ( 30 ) زمر / 16 : براى آنها از بالاى سرشان سايبانهايى از آتش و در زير پاهايشان نيز سايبانهايى از آتش است ، اين چيزى است كه خداوند با آن بندگانش را مىترساند . ( 31 ) ليل / 15 تا 17 : و من شما را از آتشى كه زبانه مىكشد بيم مىدهم ، كسى جز بدبخت‌ترين مردم وارد آن نمىشود ، همان كس كه آيات خدا را تكذيب كرد و رو گردانيد . ( 32 ) رعد / 6 : . . . و پروردگار تو نسبت به مردم با همهء ستمكارى آنها داراى آمرزش است . ( 33 ) ضحى / 5 : و پروردگارت به زودى آن قدر به تو عطا مىكند كه خشنود شوى . ( 34 ) من اين حديث را از سخنان آن حضرت نيافتم بلكه آن از گفتار محمّد بن على معروف به ابن حنفيه است چنان كه در تفسير المجمع ذيل اين آيه آمده است . ( 35 ) سنن ابو داوود ، حاكم ، الكبير طبرانى ، الشعب بيهقى از حديث ابو موسى به سند صحيح ، الجامع الصّغير بدون ذكر « چون روز قيامت شود » . ( 36 ) مسند طيالسى ، جزء هشتم ، به شماره 499 ، با اندك اختلاف ، صحيح مسلم از حديث ابو موسى .